consciousness

Designers  of universe was quiet anxious about the evolution of life on earth. They were trying simulations of origin and evolution of chemical substances in their supercomputer but unexpectedly life emerged on a small planet. Although it was interesting and exciting event it caused distractions from their main purpose of research. They were thinking about the possible solution about this problem. One genius scientist of that group came up with brilliant solution without causing any harm to their experiments. Everybody agreed with him.
They gave thinking, analyzing and organizing power to one of species which evolved during simulation.
That species is Homo Sapiens........

त्यो वालपेपर लाइ सम्झिदा

उ तेरो गर्ल फ्रेन्ड हो?
मेरो साथीले सोधेको यो प्रश्नको जवाफ दिन मैले चाहिन | उनीहरुले सोच्नु उनीहरुको कुरा थियो जसमा मैले टाउको दुखाउनुपर्ने कुनै कारण थिएन |
****************************************************************************************************

त्यसको केहि महिना अघी कुनै साथीको फेसबुक कमेन्टमा कुनै एक पात्रले गरेको कमेन्ट मलाइ मन परेको थियो | अहिले जती सम्झन खोजेपनि त्यो कमेन्ट याद हुन्न | सायद जीवनमा नजिक हुन आउने व्यक्तिहरुसँगको पहिलो भेट रहस्यको गर्भमै रहन्छ |
त्यो कमेन्ट हेरेर कतिबेला फ्रेन्ड रिक्वेस्ट गयो र कतिबेला एसेप्ट भो , त्यो पनि मलाइ याद छैन | सायद उसलाई पनि छैन होला |
*************************************************************************************************
“What is the meaning of poke?” बाटो हराएको बेला कुनै बाटोमा भेटिने व्यक्तिलाई फलानो ठाउँ जाने बाटो कहाँ हो भनेर सोधे जस्तै थियो उसँगको पहिलो कुराकानीको सब्द | उसले सोधेको यो प्रश्नले सायद प्रश्न जस्तै अनौठो मित्रताको सुरुवात हुँदै थियो सायद |
छोटो समय मै अन्तरंग कुराकानी हुन थालेको थियो सायद | जीवनलाई बुझ्ने उसको सैली फरक थियो | सायद उसँग नजिक हुनुको कारण यहि थियो |
छोटो समयमै उसको बारे मैले धेरै कुरा थाहा पाएको थिएँ | बाल्यकालमा मैले जस्तै धेरैजसो समय उसले एक्लै बिताउनु परेको थियो | युवा अवस्थामा उसको संघर्षको प्रवृति र मेरो संघर्षको प्रवृति लगभग उस्तै थियो | उसको र मेरो अन्तर्मुखी स्वभाब मिल्थ्यो | र भबिष्यको सम्भावित जटिलता समेत उस्तै उस्तै थिए | हो यिनै कारणहरुले गर्दा मैले उसलाई आफ्नो प्रतिमुर्ती जस्तो देख्न थालेको थिएँ |
उसको एउटा फोटो थियो फेसबुक प्रोफाइल पिक्चरमा | जसमा उसको मुस्कान भरिएको थियो | त्यो फोटो मैले निकै लामो समय सम्म नियालेर हेरें | उसको मुस्कानलाइ नियालेर हेरें | त्यो मुस्कान भित्रको पिडा महसुस गरें | त्यो मुस्कान भित्रको संघर्षको अनुभब गरें | लाग्यो त्यो मुस्कान उसको हैन बरु मैले ऐना अगाडी बसेर आफ्नै मुस्कान हेर्दै छु | लाग्यो त्यो मुस्कान मेरै हो | र त्यो भित्रको पिडा पनि मेरै हो | मैले उसको मुस्कान हेरे जस्तो अरुले पनि मेरो मुस्कान हेर्छन होला | उनीहरु र मेरो पिडाको बिचमा मेरो मुस्कान पर्खाल बनेर उभिन्छ होला | अनि उनीहरुलाई झुक्काउछ होला |  त्यतिबेला त्यो तस्बिर मेरो लागी प्रेरणाको स्रोत जस्तै बन्यो | थुप्रै दिन म त्यो फोटो हेरेर बसें | थुप्रै कल्पना गरें | र अन्त्यमा मोबाइलको वाल्पेपर बनाउने निर्णय गरें |
********************************************************************************************************
कुनै केटिको तस्बिर त्यो पनि वालपेपरमा | साथीहरुले अनौठो मान्ने नै भए | जती भने पनि वाल्पेपरमा भएको तस्बिरको व्यक्ति साथी मात्र हुन् नसक्ने उनीहरुको बुझाइ थियो | यत्तिकैमा एकजना साथीले सोध्यो “के उ तेरो गर्लफ्रेन्ड हो?”
यसको उत्तर  मसँग थिएन | फोटोमा भएको केटि मेरो प्रेमिका हैन मेरो सबैभन्दा मिल्ने साथी हो भनेर बुझाउन झन गाह्रो थियो | कोठामा फर्केर चुपचाप वाल्पेपर हटाएँ |
हटाउनु अघि त्यो तस्बिर फेरी एक पटक हेरें | लाग्यो त्यो मुस्कानले भन्दै छ “लाछी खुब मलाइ प्रेरणाको स्रोत भन्थिस , साथीहरु सँग डराएर हटाउन लागिस हैन ?”

कमिला र ब्रह्माण्ड

केहि समय अघिको कुरा हो | जसले मेरो सोचाइलाई नराम्रो सँग धक्का दिन सफल भयो | एउटा सामान्य तर असामान्य परिस्थिति | जसको बारे मैले यहाँ बर्णन गर्न जाँदै छु
म नियमित भेटघाटको लागी आफ्नो जन्मस्थल अर्घाखाँची पुगेको थिएँ | घरमा लिंची लटरम्म फलेको थियो | मैले थुप्रै पाकेका लिची आफ्नो कोठामा ल्याएर झ्याल नजिक बसेर खाँदै थिएँ | मेरो कोठा भुइँतलामा भएको कारण सुरक्षाको लागी झ्यालमा जाली लगाइएको छ |र लिचीको बोक्रा झ्यालमा थुपारेर राखेको थिएँ, अन्त्यमा सबै बटुलेर बाहिर लगेर फाल्ने भनेर |
त्यहि बेला एउटा कमिला झ्यालको छेउको सानो प्वाल बाट भित्र छिर्यो | लिचीको बोक्रामा टाँसिएको सानो टुक्रा च्याप्यो अनि बाहिर जान खोज्यो | तर यो पटक त्यो कमिला जाली बाट नै बाहिर जान खोज्दै थियो | निकै प्रयास गरेपनि बाहिर जाने बाटो उसलाई भेटाउन असम्भब जस्तै देखिएको थियो | कारण उसले आफ्नो ठिक बाटो भेट्टाउन सकिरहेको थिएन |
यो सामान्य कुरालाई मैले यहाँ प्राथमिकता दिएर राख्नुको कारण चाहिं अर्कै हो | यसलाई मैले भौतिक विज्ञानको अहिले सम्मको यात्रासँग तुलना गर्न खोज्दै छु |
मानिसले ब्रह्माण्ड लगायत सबै कुराको अध्ययनको सुरुवात गरेको इतिहास एरिस्टोटल बाट सुरु भएको मानिन्छ | उनि पछि ग्यालिलियो, आइनस्टाइन लगायतका महान भौतिक सास्त्रीहरुले भौतिक विज्ञानको मार्फतबाट ब्रहमाण्डको रहस्य पत्ता लगाउने कोसिस गर्दै आएका छन् | एरिस्टोटलको बेलाको कुनै बस्तु चलाए पछि मात्र चल्छ र यसको प्राकृतिक अवस्था भनेको स्थिर अवस्था हो भन्ने अवस्था देखि सापेक्षताबाद र क्वान्टम थ्योरी सम्म आउँदा यो खोज झन सघन हुँदै गएको छ | आइनस्टाइन को सापेक्षताबाद को सिद्धान्त , बिभिन्न बैज्ञानिकहरु मिलेर प्रतिपादन गरेको क्वान्टम सिद्धान्त अनि ब्रह्माण्ड बिस्तार हुँदै छ भन्ने तथ्यको आधारमा ब्रहमाण्डको उत्पत्तीको बारेको खोजी उत्कर्षमा पुगेको दाबी गरियो | र अनबरत रुपमा केहि दशक देखि यहि बिषयमा अध्ययन अनुसन्धान हुँदै आएको छ | र सबै कुराको बर्णन गर्न सक्ने सिद्धान्त अर्थात थ्योरी अफ एभ्रीथिंग नजिकै रहेको बिश्वास गरिन्छ | तर एउटा लिमिट जहाँ ब्रह्माण्डमा रहेका सबै बलहरू उत्तिकै सक्रिय रहेको बिश्वास गरिन्छ त्यो अवस्थाको बर्णन गर्न निकै गार्हो परिरहेको छ | जुन दिन यो अवस्थाको बर्णन सम्भाब हुने छ त्यो दिन बिज्ञान पूर्ण हुनेछ | अहिलेका बैज्ञानिक हरुको बिश्वास हो यो |
तर थ्योरी अफ एभ्रीथिंग यति नजिकै छ त? इतिहासलाई हेर्दा त्यति सजिलो देखिदैन